భ్రమ

గాలినై తిరుగుతుంటాను

ఇప్పటికీ..ఇక్కడే.. ఎక్కడో..

గమ్యం తెలీని ప్రయాణానికీ

గమనమై ఆసలు నింపావు

నా గగనానికి దారులు వేస్తు

నీ వారధులను కూల్చుకున్నావు

ఆ తారలను అన్వేషిస్తూ నేను

ఇప్పటికీ.. ఇక్కడే.. ఎక్కడో..

అబద్దపు మమతలను ప్రోగు చేస్తు

నిజమైన బంధాలు తుంచుకుంటున్నాను

అదే భ్రమలో జీవిస్తూ ఇంకా

ఇప్పటికీ.. ఇక్కడే.. ఎక్కడో..

గాలినై తిరుగుతున్నాను...

నైరాశ్యం

నీ కబురు చేరే దాకా

నేను నిశ్చేష్టుడనై  

ఎదురు చూస్తుంటాను

నీ స్వరం తాకే వరకు

ఆ అగాధం అంచున

శిలలా నిలబడిపోతాను

నీ చూపు సోకని కాలం

ఈ శూన్యపు లోకాల్లో

నేను బందీనై ఉండిపోతాను

నీ కాఠిన్యత కరగనప్పుడు

నీ దారిలో నా కోసం నేనే

ఎదురు చూస్తుండిపోతాను....

ప్రేమకి చావు లేదు

నిరాశలే వాడిన పుష్పాలై

ఉప్పు నీటిలో ముంచేయగా

అలిసిన బతుకు సంద్రంలో 

సమాధి చేసిన విషమే

ఊపిరి పోసిన అమృతం

మనసు చూసిన నరకమే

నూరేళ్ళ ఙ్ఞ్యాపకాల స్వర్గం

నా పోరాటానికి అలుపు లేదు

ఈ ప్రేమకి చావు రానే రాదు!!  

నచ్చిన మరో వ్యాఖ్య

"ఎప్పటికీ నాతో నడవని నీకోసం
ఇప్పటికి ఇక్కడే ఆగిపోతానంటున్న గుండె వంక చూసి
తెలుసుకున్నాను నాకు నీ గ్నాపకాలు కూడా మిగలలేదని"

Thankful to Anonymous for the comment. 

స్పందన

ఆశించని వరమే

ఈ పూట పూవై పూస్తానంటే

దోసిలి ఒగ్గి పట్టేందుకు 

కాలమే అడ్డు నిలుస్తుంది

మలుపులే తన గమనంగా సాగే జీవితంలో 

నీ చిరునవ్వులే రంగులై అలరిస్తానంటే 

చేతకాని ఈ క్షణం తత్తరపడుతుంది

స్పందన తెలీని ఈ మనసుకి కళ్ళున్నా

నీ యద చప్పుళ్ళు కనిపించేవేమో 

మలి సంధ్యల్లో మూగపోయిన నీ మనసుకి

తొలి వేకువే నన్ను నీ దరికి చేర్చాలని......

అలిసిపోయిన కనులలోన 

నీ కలలే యాతనవ్వగా..

సేద తీర్చని నీరు ఉబికే

మాట రాక రెప్ప వాలే...

తరలిపోయిన నింగిలోనా

ఈ చీకటే నిలిచిపోగా..

కానరనీ జాడ వెతికే

చూసి చూసి ఆశ కరిగే...

వెతలు

రోజులన్నీ గడిచిపోతూనే కాలం

నా దగ్గర నిలిచిపోయింది

నన్ను తాకని ఈ గాలిలో

రాతలు నేర్పుతూ మరో రేయి కలిసిపోయింది

మర వెలుతురులో మసకబారుతున్న కనులు

మరువలేనంటూ తోడు నిలుస్తున్నాయి కలలు

క్షణాలన్నీ నాకేసి జాలిగా చూస్తూ

తడి చూపులలో తేలక మునిగిపోతున్నాయి

గతించిన కాలం వెక్కిరిస్తూ సాగనంపుతుంది

గతమెరిగిన జీవితం 'నేను 'ని శాసిస్తుంది

కదిలి వస్తూనే కడలి, గురుతులన్నీ

చెరిపేసి పోయింది

కదలకనే అడుగులేమో, కొత్త

గీతలు గీస్తూ ఉండిపోయింది 

రోజులన్నీ గడిచిపోతూ కాలం

నా దగ్గర నిలిచిపోయింది

నన్ను తాకని ఈ గాలిలో

రాతలు నేర్పుతూ మరో రేయి కలిసిపోయింది. 

ప్రేమంటే..?

ప్రేమంటే -

నువ్వున్నప్పుడు నన్ను నేను

నువ్వులేనప్పుడు ఈ లోకాన్ని, మరిచిపోవడం

ప్రేమంటే -

నీ ఆరాధనలో నిలువెల్ల తడవడం

నీ ఎడబాటులో మునిగితేలడం

ప్రేమంటే -

నా మౌనానికి మాటలు నేర్పడం

నా మనస్సుకి వెన్నెల పంచడం

ప్రేమంటే -

ఈ ఊహలకి రెక్కలు తొడగడం

నా కలానికి కవితలు నేర్పడం

ఐ లవ్ యూ

వెంట నడిపించే 

నీ విరసాలంటే నాకు

చెప్పలేని ఇష్టము..

నీతో మరో మాట కలిపేందుకు

సాయం చేస్తుంటాయి..

నా మాటకి అడ్డుచూపే

నీ సరిపోలంటే

మరెందుకో ప్రియం..

మౌనం లో నిన్ను దర్శించమని

సలహాలిస్తుంటాయి..

వాలుగా జారే నీ చూపు

వెక్కిరింతలే

నేను గాంచే యోగము..

నే పోల్చలేనీ వస్తువేదో

కానుకీయమంటాయి..

ఎదురు పడని నీ కైపు

కనుదోయంటే

నా యదను కుదిపే రసితము..

మనోఙ్ఞ్యత ప్రాయమేదో

నన్ను కొమరారమంటాయి...

చకిత చిత్తమైన నీ

పెంకి మనసంటే

విడువలేని స్నేహం..

త్రస్తరించే దాని పలుకులేవో

పోలికలే వద్దంటాయి..

ఇది స్నేహమని మాత్రమే

తలచే ఆ సత్యమేదో

వివరించలేని నువ్వంటే

నాకు తరగని ప్రేమ..

ఇది తెలుసుకున్న మరుక్షణం

చిత్తురవయ్యే నువ్వంటే

నే చెప్పలేని భావం..!!

ఎదురుచూపు

మెరుపు చుక్కోటి తొంగి

నా వంక చూసింది...

మెతక మబ్బు కాటుకెట్టి

అడ్డు నిలిచింది...

కమ్మిన మబ్బు గుండెలో

వాన చినుకులు..

కంటి నిండ దాచలేని

ఈ నీటి చుక్కలు..

తేట పందిరిలో

మురిపించిన ఆకసం..

అడగించక తడిపెళ్ళిపోయింది

ఈ వడబావిలో

తెరిపే కాదేమో అని

తిరిగి చూసింది

తనవి తీరక సెగ చల్లారక.. 

ఆకసం

మెరుపు చుక్కోటి తొంగి

నా వంక చూసింది...

మెతక మబ్బు కాటుకెట్టి

అడ్డు నిలిచింది...

కమ్మిన మబ్బు గుండెలో

వాన చినుకులు..

కంటి నిండ దాచలేని

ఈ నీటి చుక్కలు..

తేట పందిరిలో

మురిపించిన ఆకసం..

అడగించక వార్వమాపెళ్ళిపోయింది

ఈ వడబావిలో!!

దిలీపు గారి ఆకాశ కుసుమానికి నా స్పందంగా..

http://ekantham.blogspot.com/2010/07/blog-post_17.html

కన్నీరు

 ఎన్ని కవితలు ఎన్ని రకాలుగా రాసినా వాటిలోని భావాన్ని మహిత గారు నా ప్రేమికుల రోజు అనే కవితకి కామెంటుగా రాసిన కేవలం నాలుగంటే నాలుగే పంక్తుల్లోనే మొత్తం భావాన్ని దించేసారు. ఆ నాలుగు లైనులు నన్ను ఎంతగా ప్రభావితం చేసాయంటే even today, to this every second, they are haunting me like anything.  So, I wanted to dedicate a special post especially on her lines.  Thanks once again to Mahitha. Here it goes like this :

కనురెప్పలు మూయగానే కన్నుల్లో నిండుతున్న నీ రూపం

కనులు తెరవగానే కన్నీళ్ళుగా కారిపోతోంది.

నీ రూపం కన్నుల్లో నింపుకునే ఆఖరి ప్రయత్నం

ఎప్పటికీ తెరవని కన్నులేనేమో 

నాకెంతో గొప్పగా అనిపించిన భావం ఇది.  Anyone not agreeing with me, requesting not to pass any comments here. :) 

నిషిద్ధ్హ ప్రేమ

ఎపుడూ మెరిసే నీ కనులు
ఎందుకు ఉద్వేగంగా మారుతుందో

యదలోనీ ప్రశాంతతను
తెలియని ఏ వాంఛ
నన్ను కబళిస్తుందో

దహించివేసే నా ఆరాధన
నీ మనసుని రగిలిస్తుందన ..
అల్లల్లాడుతున్న నా విరహం
నీ మృదుస్పర్శ కోసం తపిస్తుందనా ..

ఇన్నాళ్ళకు ఓడిన ఈ దూరం
మోహమై కరిగి మన హద్దులు
కడుగుతోంది ..
ఈ అడ్డు చెరిగిపోతుంది ..

భగ్గుమంటున్న ఒంటరితనపు
సెగలు కాల్చకముందే ..
నీ బాహుబంధాల్లో నలిగిపోనీ ..
తెలియని లోతులలోకి ఇంకిపోనీ ..
అలసి కృంగిపోనీ ..

నీలోకి
అవలీలగ
చొచ్చుకపొనీ ..

రమించే మత్తులో ఎదిగిన కోరికలు
పూర్తిగా లొంగిన ఈ క్షణంలో
చివరకు అచేతనంగానైనా
ఇమిడిపోనీ ..

ఇరువురి బాధలు కరిగే
ఈ ఘడియన ..
నీ తనువు చెప్పినట్టుగానే ..
ఈ రేయిని గడవనీ ..

ఈ వెచ్చటి వేదికపై
వేతన పెట్టిన కోర్కెల
ఆహుతి ఆరే దాకా సాగనీ ..

మన నిషిద్ధ ప్రేమను
నిలువెత్తు రగిలిపోనీ ..

కరుణించవూ

నా ప్రేమలో స్వార్ధం చూశావు

నా తపనలో తప్పులు వెదికావు

నా మనసో బంధమనుకున్నావు

నా అలుసో పంజరమనుకున్నావు

ఆ తలపులే మన  ఈ

దూరాలకు మూలాలైతే

ఆ తలపులు మనకికలేవు

ఈ దూరాలకిక అర్ధాల్లేవు

పరులతో మాటాడినా పార్టీలకు పరుగెట్టినా

చాటింగులో బిజీ ఐనా మూవీల్లో కుషీ ఐనా

ఫోనుల్లో ఎంగేజైనా సమక్షంలో నన్ను మరిచినా

పరోక్షంగా నను తలచినా ఎటెళ్ళినా, ఏంచేసినా

ఇంకేమీ అడగను నిన్నేమీ అడగను

నీ స్నేహం పొందాలన్న తపనలో తప్పులు చేశానేమో

నిను నొప్పించానేమో నన్ను మన్నించవూ

నిన్ను తెలుసుకోవాలన్న ఆతృతలో అవన్నీ అడిగానేమో

నిను నొప్పించానేమో కాస్త కరుణించవూ

(ఆత్రేయ కొండురు గారు నా పొస్సెస్సీవ్ ప్రేమ ని మెరుగు పరిచి ఈరూపంలో అందించినందుకు ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు.)

మానస వీణ

రాసే కొద్ది గుర్తొస్తావు
తలచేకొద్ది కలచివేస్తావు
మరుపంటు రానివ్వక
అలుపంటు తెలియనివ్వక

అనుక్షణం వెంబడిస్తావు

తోడు

నీ రాకతో నా కలం ఆగింది
తోడుగా నీ మనసు చేరింది
****
నీది మమకారం
నిండిన మనసే
ఐతే, కాఠిన్యత
దాని లక్షణం
****
నువ్వున్నప్పుడు పరుగెట్టిన కాలం
ఇప్పుడెందుకో కదలనంటోంది
****
పెరిగిన ఈ దూరం కలచివేస్తుంది
నా కలం తోడు నిలిచింది
బాధ తెలుపలేక మళ్ళీ
పిచ్చి రాతలు మొదలుపెట్టింది

ఒంటరి మాను

నన్నింకా ప్రేమిస్తున్నావనే తలంపుతో ఉంటే

అది భ్రమ అని తేలికగా కొట్టిపడేస్తావు

నీ ఆప్యాయతని స్పృశించాలనుకున్నప్పుడల్లా

నీ ఆస్మిత ప్రవర్తనతో నన్ను గెంటేస్తావు

నాలోకి నువ్వు చొప్పించిన ప్రతీ భావోద్వేగము

నీ ఙ్యాపకాల చితి మంటల్లో కాలిపోయాక

నాకంటు ఇక మిగిలిందేముందని వొంటిగా

ఏకాంత ఆలోచనలలో లోతుగా మునిగిపోతాను...

నే రాసే ప్రతీ పదంలో
నిన్ను వెతుక్కునేదానివి
ఇప్పుడేమో, నే రాసేది నీ
కొసమే అని తెలిసినా
నిను చేరనివ్వడం లేదు
నా ఆవేదనని

**********

ఒక్కోసారి కోపమొస్తుంది
ఏం చెయను! వ్యసనంగ
అల్లుకున్న నిన్ను వదులుకోడం
కష్టమే మరి నాకు!

**********

మనసు మార్చుకున్నావని
అనుకున్నాను గాని
మనిషివే మారిపోతావనుకోలేదు

కళ్ళ కొసల్లో వేలాడే

భాష్పాలు చారికలుగా అంటుకుపోయేది

చితికిన మనసు నెర్ర

నెర్రలుగా చెక్కుకుని మూలుగుతుండేది

రవ్వంత ప్రేమతునక

ఎదురుగా వేలాడితే చాలు

ఛిద్రమైన గుండె తన

ఒడిని ఒళ్ళంత పరిచేది

ఆశలొదిలేసిన ఈ హృదయం

అప్పుడప్పుడు ఊపిరివేళ్ళను

తడుపుతూ బతుకునీడుస్తుండేది

సరిగ్గా అప్పుడే-

ఒక్కొక్కటిగా రాలుతున్న శిశిరంపై

వెచ్చని వసంతంలా పరుచుకున్నావు

లాలిత్యం ఆశించని బతుకుకి

లాలిపాటని అందించావు

కూలబడిన ప్రతీచోటాల్లా

నడక వీడిన ఆ దారంటా

నడి వేడిమిలో పూలు పరిచావు

సడి రాతిరిలో జాబిలివయ్యావు

వడి వడిగా వెన్నెల గుత్తులై

నా జీవితంలో విరబూసావు

ఆశల లతని పాదు చేస్తూ

అనుక్షణం నన్నల్లుకుపోతు

మంచు తుషారమై కురిసావు

నీ ప్రేమ సముద్రమని తలచి

జోగాడే పడవనై ఒదిగిపోయాను

ఆత్మీయత పంచుతూ సుతారంగ

నా మనసు మీటుతుంటే కమ్మని

వీణ పాటై కరిగిపోయాను

పంచుకున్న కలలు కల్లలని

కాలం వాటిని రక్కిపోతుందని

ఒకదానితో ఒకటి పెనవేసుకున్న

మనసులను అమాంతంగా నువ్వు

విడదీస్తే, తట్టుకోలేని నా చిన్ని

గుండె నెత్తుటి జడులు విదుల్చుతుంది

ప్రేమని చంపి స్నేహితులమని

మనసుని మాయ చేయడం నీకు

తగునేమో, అయినా -

స్నేహమాంటే ఇష్టమని

ఇష్టమంటే ప్రేమని

ప్రేమంటే నువ్వని

నువ్వంటే ప్రాణమని

నీకు చెబుదామనుకున్నాను

కాని -

నీ సమక్షంలోనే నువ్వు

అలక్ష్యం చేస్తుంటే నా

యద కవాటాలు చెల్లా-

చెదురుగా గాల్లోనే చీలిక

పీలికలై పిడచకట్టుకుపోయాయి

బీడు గుండెని నిమరలేని

మొండి చెయ్యిగా, శాశ్వతంగా

మిగిలిపోయావు నా పట్ల

నిరీక్షణ

రాత్రులు కరిగిపోతాయి

పగలు గడిచిపోతాయి

నిద్దుర బరువుని నా

కనురెప్పలు అలవాటుగా

మోసేస్తాయి! ఎప్పుడైనా

నువ్వొస్తావని, రేయంతా

నీకోసం ఎదురుచుస్తానని,

నీకు తెలుసా!

నెమ్మదిగా సాగే మేఘంలా

మందితో గూడి వచ్చి ఆటల్లో

మునిగిపోతావు. అలా

మాటుగానైనా నిను చుసి

మురిసిపోతాను కాని,

ఎందుకనో కంటి చివర

తడి ఇబ్బంది పెడుతుంది!!

నిన్ను చూసిన ఆనందం కంటే

కినుకు వహించే నీ మనసే

నన్ను కష్టపెడుతుందేమో!

అయిన -

నీ పలకరింపుకోసం

పడిగాపులుకాస్తుంటానని

నీకు తేలుసా!!

చివరి మెట్టు

నీ మాటలే ఎప్పుడు

నడిపిస్తుండేవి

నా మనసుకి అవే

ప్రాణాధారం మరి

*****

ఆవల నీ ప్రపంచంలో

నవ్వులు పూయిస్తుంటావు

నా పెదవులపై

ఎందుకనో వాలవు

*****

నాకు పశ్చిమాన నువ్వు

నీకు తూర్పున నేను

మన మనసుల మధ్య

ఏర్పడిన అగాధం

*****

ఇంకిన కన్నీటికి

విలువ తరిగిపోయింది

మోడువారిన ఆత్మ

కాలాన్ని శాసిస్తుంది...

I MISS U

నేను అందరి మధ్యనే ఉంటాను, కానీ

ఏదో శూన్యం వేటాడుతుంది నన్ను,

అందరి అభిమానం పొందుతున్నాను, కానీ

నువ్వు చూపించిన తీరు వెంటాడుతుంది నన్ను,

కబుర్లెన్నో ఆలకిస్తుంటాను, కానీ

ఎవరి మాటలు నా చెవిని చేరవెందుకో,

నాకంటు లేనిది ఏదో తెలీదు, కానీ

నే కోరేది ఎల్లప్పుడూ నీ స్నేహమే!

అందుకేనేమో,

నీ వెలితితో నేనిప్పటికీ
అసంపూర్ణంగానే మిగిలిపోయాను

ప్రణవి

నడిరేతిరి గాలుల్లొ నెమ్మదిగ ఒదిగిన క్షణాలు

తరగని దూరాలతో బరువుగా నిట్టూర్పులు విదుల్చుతున్నాయి

ఎదలోతులోకి ఎగబాకిన నల్లటి చీకటి

ఇక రాకు అంటూ నన్ను వెనక్కి నెట్టివేస్తున్నాయి

బాధ్యత నిండిన కనురెప్పల చప్పుళ్ళు

బంధం తుంచుకోమని ఆదేశిస్తున్నాయి

దూరాన తళుక్కుమంటూ మురిపించిన మాటలు

సంద్రపు హోరులో వెతుక్కోమంటూ మౌనం వహిస్తున్నాయి

చెరిగిన దూరాలు నా దారిని కలిపేలోపు

ఎన్నెన్నో యోజనాల ఆవలికి ఎగిరిపోయావు

విసిగిన మనసు తూటాలుగా నిన్ను పొడించిందేమో

నువు అల్లిన పరదాలు నా దారినిండా కమ్ముకున్నాయి

ఒత్తిళ్ళల్లో ఒదిగిన తపన తమాయించుకుంటూ

ఒంటరి క్షణాలతో కూడి ప్రణవ నాదం చేస్తున్నాను

ఎవరికి వినిపించకుండ రోదిస్తున్నాను!!

పయనం.. ఒంటరి పయనం

కాల చక్రం..

నజ్జవుతున్న బ్రతుకు దొంతరలు ..

పులిమిన కృత్రిమ నవ్వులు

అడుగు జాడల్లెని అడవి

చీకటి, గడిపిన ఆ కొద్ది క్షణాల భారాన్నీ

మోసుకుంటూ.. కాళ్ళీడుస్తూ..

ఒంటరి పయనం...

సుడిగాలిలా..

అంతరాళాల్లోనించి

ఆలోచనల్లో బహిర్గతమవుతావు

ప్రతి పలకరింపూ ఓ తీయని వేటు ..

గుండె ముక్కలు పొదివి పట్టుకుని

ఓ అజ్ఞాతగా.. నన్ను

మోసం చేసుకుంటూ.. తడబడుతూ..

గమ్యమెరుగని ప్రయాణం

మరచాననుకుంటూ..ఏమరుచుకుంటూ..

అలలా వీడలేక.. కలలా మిగలలేక..

బ్రతుకీడుస్తూ..

పయనం.. ఒంటరి పయనం !

Note : నే వ్రాసిన వెళ్ళిపో నేస్తానికి తన స్పందన గా తన మాటలలో పదాలలో దానిని ఇంకొంచెం భావాన్ని అద్ది సున్నింతంగ స్పృశించి తనదైన శైలిలో మెరుగుపరిచి నాకందిచిన ఆత్రేయగారికి (http://aatreya-kavitalu.blogspot.com) ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు.

వెళ్ళిపో నేస్తమా

నిన్ను మర్చిపోయాను

యాంత్రిక జీవనంలో

బతుకు పోరాటం సాగిస్తూ

నీ జ్ఞ్యాపకాల దొంతరలను

అణిచివేసాను

కృత్రిమ నవ్వుల్ని పులుముకుని

ముఖస్తుతి మాటలు కలుపుతూ

అడుగు జాడల్లేని అడివిలో

ఒంటరిగా కబుర్లు చెబుతున్నా

నీతో గడిపింది

కొద్ది క్షణాలే అయినా

నాతో పాటు అవి

తోడుగా వస్తూనే ఉన్నాయి

ఏదో ప్రవాహం ఛుట్టుముడుతుంది

అలలతో పాటు అట్టడుగుకి వెళ్తావు

కడలి వలే పొంగుతూ

మరలా సుతిమెత్తగా తాకుతావు

ఏం చెప్పేది

నీ ఒక్కో పలకరింపు

నన్ను బాధించిన వైనం

నీ కన్నీరొలికినా

ఏమి చేయలేని చేతకానితనం!

వెళ్తూ వెళ్తూ

గుండెని సగం కోసి పోయావు

ఇంకో సగం మిగిలిందనా

నలిపేయడానికి తిరిగొచ్చావు?

నీ చాయలు నాపై

ఇకలేవని మొండిగా వాదిస్తానే కాని

అలా నన్ను నెను

మోసం చేసుకుంటున్నాను, తెలుసా?

నిజం చెప్పాలంటే

నిను మర్చిపోతున్నాననుకున్నాను

కాని, ఎంత ప్రయత్నించినా

నిను మర్చిపోలేకున్నాను !!

ప్రేమికుల రోజు

కలల తివాచి ఇంకా మడవనే లేదు

నీ జ్ఙ్యాపకాలు ఇంకా మరుగున పడలేదు

నా మదిలో నీ మోము ఇంకా మసక బారలేదు

చెదిరిన గూడువైపు దారి మళ్ళిస్తూ

ప్రేమికుల రోజు పరిగెత్తుకొచ్చింది నా కడకు!

చెమర్చిన కనులలో నీరు నింపుతు

నీ పెదవిపై నా పేరు నిలుపుకొంటు

మనకు కలిగిన గాయం గుర్తు చేసుకొంటు

చెదిరిన ఆశలవైపు వేలు చూపిస్తూ

ప్రేమికుల రోజు పరిగెత్తుకొచ్చింది నీ కడకు!!

నీ ఏడబాటు నాకు అమూల్యమైనదని నీకు తెలుసా?

నా కనుల ముందు నువ్వు మెదిలే ప్రతీ సారి అది

నా మనశ్శాంతిని భగ్నం చేస్తుంది, అయినా

నిను తలుస్తు కాలానికి ఎదురీదడం నేర్పుతుంది!

బాధనిండిన రాత్రులలో ఒంటరిగా

చెరో ధ్రువం వైపు తడవడం ఎందుకు?

పిలిస్తే నీ కోసం దేనిని లెక్క చేయని

నాకోసం నువ్వు ఒక్కసారైనా వచ్చేయలేవా ??

ఈ ప్రేమికుల రోజు కలిసి జరుపుకొందాము!!

తిరిగొచ్చిన శిశిరం

మానుననే అనుకున్నాను

మోడువారిపోయి ఉన్నాను

ఆశల రెక్కలన్నీనేల రాలగా

జ్ఙ్యాపకంగా బరువుతో కృశించిపోతున్నాను.

తూరుపు తెలవారుతూండగా

లీలగా తాకిన ఏదో స్పందనగా

మనసత్వాలలో కొత్త వసంతంలా చేరి నిండిపోయావు.

నీ చిర్రుబుర్రు మాటలతో

అల్లరి కోపాలతో

గ్రీష్మమై నాకు ఊపిరి పోస్తు వచ్చావు

నీ ప్రతీ నవ్వు నాకు అందిస్తూ

ఆనందాన్ని రుచి చూపిస్తూ

శరదృతువై నా కన్నీటిని తుడిపేసావు

నన్ను నేను తెలుసుకోగా

నీకు నే దగ్గరవగా

నిన్ను నాలో దాచేయగా

హేమంతానివై పూర్తిగా ఒదిగిపోయావు.

నిన్ను నా చెంత చూసి

తారలన్ని చూపు తిప్పగా

రమణీయ రాగాలలో

నీ కబుర్లన్నీ ఆలకిస్తున్న వేళ

చిన్నబోయిన వెన్నెలంతా

నల్ల మబ్బు చాటు చేరి తుఫాను రేపింది.

కాలమంతా రెప్పపాటులో సాగిపోగా

మునుపటి ఏకాంతం మరల చేరగా

వెచ్చని నా కన్నీళ్ళు మంచుపొరని కరిగించగా

తిరిగొచ్చిన ఈ శిశిరంలో

చిగురించిన ఎడబాటుని నాకు జతచేసి

మరుపురాని జ్ఙ్యాపకంగా మిగిలిపోయి

నన్నొదిలిపోయావు!!

కలవని రేఖలు

వృక్షం ఒకటే

చెరోవైపు ఎదిగిన కొమ్మలం

ఒకటవాలనుకున్న చుట్టపట్టాలం

సాంప్రదాయ దారాలలో

ఇరుక్కున్న చకోరులం

ప్రయాణం ఒకటే

చేరాల్సిన మజిలీలు వేరు

వీడలేక నువ్వొదిగిన తీరు

నాలో మెదిలే కొద్ది

రాలుతుంది కన్నీరు

ఆత్మ ఒక్కటే

ఎన్నటికి ఇక కలవలేము

నను మరిచిపోతూ నువ్వూ

నిను మరవలేక నేను

మరో తొటలో నిలువలేము

తపస్సు ఒక్కట

కలవని చూపుకి నిదురరాదు

వెన్నల నెలవంక పలకరించదు

నన్ను తాకని ఉషస్సులో

నా జీవితం తెలవారదు

కోరేది ఒక్కటే

అల్లల్లాడిన ప్రాణం అంతమైనప్పుడు

నేల రాలిన ప్రేమ కుసుమం

నే దోసిట పట్టుకుని

నిన్ను నేనూ చేరడం.

తరగని విరహం

నా కళ్ళ ముందర చెదిరిపోని నీ రూపం

ఈ చిన్ని గుండెలో రేపిన అలజడి ఎంతో తెలుసా?

వెన్నెల నీడలో ఆవిరైన కన్నీళ్ళు, మేఘమై

వర్షినట్టుగా, మనసు నిండా ఒరిగాయి.

కాలమెంత గడిచినా నీ స్మ్రుతులన్నీ వెన్నంటే

నిలవగా, నెమరేసుకుంటూ నే అల్లినా గీతాలు ఎన్నో!

అయినా -

ఎంత కవిత్వం రాసినా ఈ విరహం తరగదెందుకో!!

నువ్వు - నేను

అక్కడెక్కడో నువ్వు

ఒంటరిగా నేను

మదిలో మెదులుతావు నువ్వు

నీకోసం ఆరాటపడతాను నేను

వెచ్చని తలపువై మండిస్తావు నువ్వు

అమర ప్రేమనై వర్షిస్తాను నేను

గాలివై వచ్చి కదిలిస్తావు నువ్వు

అలుపెరుగక ప్రవహిస్తాను నేను

సౌందర్యం నింపుకున్న సాగరం నువ్వు

ఆనందం పొందుతున్న తరంగం నేను

నా కవిత సృష్టించిన ప్రకృతి నువ్వు

తన్మయత్వం నిండిన ప్రణయంతో నేను

అక్కడెక్కడో నువ్వు

కలుస్తామన్న ఆశతో నేను

ఓదార్పు

మునుపటి కన్నా చేదుగా వచ్చిన

ఈ గ్రీషం కూడా నాకు తోడు లేకుండాపోయింది!

శరదృతువులోని ప్రతీ చినుకు నను తడుపుతూ

నా కన్నీరుని తుడుస్తుంది కాని, ఏ గాలీ

నను చేరదేం!! అయినా, ఆ నింగిలో ఎన్ని

మబ్బులున్నా, ఏ మేఘము నను ఓదార్చదెందుకని!

మండే ఎండకి, పడే వానకి, వీచే గాలికి -

వెలుగుని కమ్మే నిశికి, వేకువఝాము మౌనానికి -

అన్నిటికి తెలుసు. నేను ఎవరితోను ఏది పంచుకోనని!

అయినా, ఎందుకనో ఒక్కోసారి ఆరాటపడతాను.

'ఎవరన్నా నా మౌనానికి సాక్షి గావాలని'!

నీతోడు కావాలి

ఆ కారుమబ్బుల చాటున

నేను మౌనంగా ఏడ్చాను.

ప్రతీ క్షణం

తన ధ్యాసలోనే గడిపాను.

కనుమరుగవుతుంటే వెంటబడుతూ

నిస్సహాయుడనై కూలబడ్డాను.

గుండె నిండా పేరుకున్న బాధ

కన్నీరై వెల్లువలా చుట్టుముడుతూంది.

ఓ మనసా! నేను ప్రయాణించాల్సింది ఎంత ఉందో!

చేరాల్సిన మజిలి ఏ దిక్కున వుందో!!

కనుక తన జ్ఙ్యాపకాలు వీడిపోనీకు!

నా కంట కన్నీరు ఇంకనివ్వకు!!

నా ఆశకి శ్వాసవి నువ్వు

నా నవ్వులు నీకు పంచాలని

నా కలలో నిన్నే చూడాలని

చుక్కలన్ని నీ ముంగిట దింపాలని

నా ప్రతీ పదము నీకె అంకితమివ్వాలని

నా సంతోషం లో నువ్వే నిండి ఉండాలని

నీ చిరునవ్వులో నీ పెదవి వొంపునవ్వాలని

ఎనాటికీ నిన్ను వీడిపొవద్దని

నా మనసుని నీకే అర్పించాలని

నీతోనే కలిసి పయనించే బాటసారిని కావాలని

నీ కోరికలో ప్రేమనై

నీ ప్రేమలో స్వార్ధమై

నీ కళ్ళలో ప్రతీ రూపాన్నై

నీ గుండెలో గానమై

నీ అడుగులో ధూళినై

నీ మాటల్లో పలుకునై

నీ చూపులో వెలుగునై

నీ కవితలో భావన్నై

నీ మేనికి ఛాయనై

నీ వెంట నీడనై

నీ ఆశకి బదులవ్వనా...

నా శ్వాసలో నిన్ను దాచేయనా!!!

నువ్వంతా విషాదమే!!

నీకు తెలుసా?

నిన్న నిశి రాతిరిలో నేను ఒంటరిగా ఉన్నవేళ

నీ అలోచనలు నా ఎద నిండా కమ్ముకున్నాయి.

మరలి పొమ్మని ఎంత చెప్పినా వినలేదు కాని -

ఏ ఆనందము మిగిల్చని నువ్వు

విషాదంలోనూ ఆనందిస్తున్నానని తెలుసుకున్నావేమో!

ఈసారి దాని నుండి కూడా నన్ను వేరు చేసావు!!

నువ్వంతా విషాదమే తుషారమా!!

గెలిచానా?? ఓడానా??

ఈ పోరాటం లో నేను ఓడిపోయి

నిన్నుచేజార్చుకున్నాను

నేనే గెలిచానని కాలం నన్ను గేలిచేస్తుంటే

నిన్ను నా నుంచి కాజేయగలిగింది కాని

నీ జ్ఞ్యాపకాలని మాత్రం

చెరిపేయలేకపోయిందని గుర్తుచేసాను

మనసు చెప్పింది - నేనే గెలిచానని!

నీ జ్యాపకాలైతె నా దగ్గర ఉన్నాయి కాని

నువ్వు మాత్రం లేవు

జీవితం చెప్పింది - నేను ఓడానని !!!

డ్రీమ్ గర్ల్

నిండు పున్నమి అందంగా జారే వేళ,

నేలకి తాకే ఆనందంలో -

రివ్వున దూసుకువస్తున్న నీటి బిందువు

గాలి తిమ్మెరతో రమిస్తూ ఆవిరవుతూందెందుకని?

ఏవో ఊహల సమూహాల నడుమ -

అందంగా కదలాడే నువ్వు

నీ అందెల సవ్వడి నా హృదయానికి చేరేలోపు

స్వప్నంగా మిగిలిపోతావెందుకని?

నిదురలో లిప్తపాటు కలిగే ఈ ఆనందాన్ని

సాక్షాత్కరించలేక కంటిపాప కసురుతూంటే

ఆ విసురు నీకు చేరదేం!

నువ్వు మనస్సుకి మాత్రమే అందే భావానివా??

నిన్నెలా చిత్రించను!!

ఒళ్ళంతా తడిసిన బట్టలతో

క్రీగంట చూసే తరుణిలో నీ అందాన్ని చూడనా!

పలికే కోయిల గొంతుతో నీ కంఠానికి నునుపుతేనా!!

పురివిప్పె నడయాడే నెమలి

వయ్యరాన్ని తెచ్చి, నేను ముద్రించనా!

మంచు తెరల చాటున -

అరువు తెచ్చిన రవి కుంచెతో,

కదిలే సీతాకోకచిలుకలోని రంగులన్ని అద్ది,

లాలిత్య రేఖలతో నిన్నూహించనా!!

దాగని ప్రేమ

ఓ వేసవి సాయంత్రం -

హేమంతంలో మనం కలుసుకున్న

సంధ్య గుర్తువచ్చింది.

ఆ రోజు -

నీకోసం మన ప్రేమని రహస్యంగ ఉంచమన్నావు

గడిపిన మధుర క్షణాలను మర్చిపోమన్నావు

అదే ఇప్పుడు దహించివేస్తుంటే

నా గొంతు మూగబోతుంది.

అందరూ చేరి ఏమైందని అడుగుతున్నా

మౌనమే రజ్యమేలుతుంది.

అయినా సరే -

ఇంత నిశ్శబ్దంలోనూ నా గుండె చప్పుడు

చాలానే చెప్పింది వాళ్ళకి!!

పొస్సెస్సివ్ ప్రేమ

నా ప్రేమలో - స్వార్థముందని నువ్వు భావిస్తే నా తపనలో - లోపముందని నీకు తోచితే, నా మనస్సులో - ఉక్రోషమున్నదని నీకు అనిపిస్తే, ఆ తలపే - మన మధ్య దూరనికి కారణమైతే - ఇక నిన్నేది అడగను. నేనేది పట్టించుకోను. ప్రశ్నలతో వేదించను. నువ్వు ఎటువెళ్ళినా - నువ్వేం చేసినా - ఎవరితో మాట్లాడినా - 'పార్టి ' కి వెళ్ళినా - స్నేహితులతో 'ఛాటింగ్ ' చేసినా - బంధువులతో 'సినిమా ' కి వెళ్ళినా - 'ఫోను ' లో ఎంతసేపు మాట్లాడినా - నాకిష్టంలేని పనిజేసినా - నా సమక్షంలో - నన్ను మరిచినా, నా పరోక్షంలో - నువ్వు హుషారుగా ఉన్న, నాకు అక్కర్లేదు, నేనేమి అడగను. ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... నన్ను మన్నించు!! నాకు అన్నీ తెలియాలి. అందుకే, నేను ప్రతీదీ అడుగుతాను!!

అంతులేని ప్రయాణం

నడిచే కాలం పయనించాల్సింది ఎంతో ఉంది

కనుచూపుమేరలో కూడా నీవు లేవు

నిన్ను అందుకోలేనని తెలుసు

అయినా నా ప్రయాణం సాగుతుంది

నిన్ను చేరుకోగలనని కాదు చెలియా!

నీ జ్ఞ్యాపకాలు వెంటాడుతున్నయని!!

ఒంటరి

పంచేకొద్ది పెరిగేది ప్రేమ ఐతే

పదింతలు అయ్యేది సంతోషం

సగానికి తరిగేది బాధైతే

మనసున్న మనిషికి మిగిలేది రగిలే నిన్నలే!!

ప్రేమను ఏనాడో అంకితం చేసిన నా

జీవితంలో మెరుపులా మెరిసింది ఓ ప్రత్యూషం!

నిద్రిస్తున్న నా మనసును మేల్కొల్పి

తీయని కలలను పంచింది.

విధిని ఎదురించలేని ఆ కాలం ఈదురుగాలిలా

మారి నా కలల దీపాన్ని ఆర్పేసింది.

ఎన్నొ మలపులు తిరుగుతున్న జీవితంలో

నీ ఎడబాటు ఉప్పెనగా మారి నా సంతొషాన్ని ముంచేసింది!

అందరి మధ్యన నువ్వుండి నన్ను

మరచి కొత్త మార్పుని వెతుక్కున్నావు!

ఎందరు వున్న నిను చేరలేక

నీ ఆలొచన నన్ను వీడక వెంటాడినావు!!

నేడు నువ్వు నన్ను పూర్తిగా మరిచావు

నేను మాత్రం పూర్తిగ నువ్వయ్యను!!

నీవైన నేను కూడా క్రొత్త మార్పును స్వాగతించాను

నిన్ను తలచి తలచి ఇంక మరువదలచాను.

కొత్త బంధాలను పెనవేసుకుంటూ

పాత మనుషులను వెతుక్కుంటూ

చేదు ఙ్ఞ్యాపకాలను మరచిపోతూ

నవ జీవనానికి నాంది పలికాను!

ఈ లోకాన్ని కొత్త కోణంతో చూస్తున్నాను

మరల మార్గాలను అన్వేషిస్తున్నాను

నా గతాన్ని తుదిపివేయలేక, నేటిని

రంగవల్లులతో అలంకరిస్తున్నాను..

అడుగు ముందుకు వేస్తూ కాలానుగుణంగా

సర్దుకుపోతున్న నాకు ఓ రోజు ఎదురైంది!

ఆ రోజే నాకు తెలిపింది, నీ ప్రేమ

సాక్షిగా ఏదొ శాపం నన్ను వెంటాడుతుందని!!

అందరు నా వాళ్ళే అనుకున్నా,

ఎవ్వరికి ఏమి కాలేక

నాకంటూ ఏమి లేదని, ఏది ఉండదని,

ఒంటరినని తెలుసుకున్నను!

మళ్ళీ నువ్వెళ్ళే దారిలోనే నీ తోడు కోసం వేచియున్నా!!

కలవరింత

నగరమంతా నిదురోయే ఈ నడిరేయిలో

నీ ఙ్ఞ్యాపకాలు నన్ను పదే పదే తట్టి లేపుతున్నాయి!

ఆరు బయట వీస్తున్న చల్ల గాలులు నన్ను

ఓదారుస్తున్నప్పటికి నా మనసు నీ తీయని

పలకరింపునే కోరుకుంటుంది! ఎన్నటికీ

నిను చేరలేనని తెలిసినా మాట వినని నా

మనసుని నువ్వైనా ఓ సారి బుజ్జగించలేవా?

ఈ నిశీధిలో ప్రత్యుషంలా రాలేవా??!!??

చిన్న విన్నపం!

రగిలే ఈ చీకటికి కరిగిపోతున్న నా జీవితంలో

నీ ఙ్ఞ్యాపకాలను మరువలేక నా మనసు వేదన పడుతుంది.

నీ చూపుతోనే చూసే నా కనులు

ఇకపై లోకాన్ని చూడలేక రెప్పలు వాలిస్తే

నా ఆలొచనలను ఆక్రమించే నీ గురించిన ఊహలు

నిన్నే తలుస్తూ నన్ను పూర్తిగా మరిచాయి!!

నీవు పలికే ప్రతీ మాటకు రాగం కట్టిన నా

గుండె నేడు నీ విరహాగ్నిలో నిన్నే

తలచుకుంటూ మూగబోయింది! తెలిసిన వాళ్ళు

ఎందరు వున్న నీవు లేక ఒంటరినై ఈ లోకంతో

పోరాడుతూ అందరికి అపరిచితుడనయ్యాను.

మనస్సులో మాత్రమే నన్ను నిలుపుకున్న నీకు

నా మది అక్షరముఖంగా చెబుతుంది!

నీకోసమే నేను అనేది నిజమైతే... నీ

పెదవిపై చెరగని చిరునవ్వుని అవుతాను...

నా దానివిగా నా జీవితాన్ని పంచుకో...

లేదా ఎడబాటుగా మారి నా ప్రాణం తీసుకో...

కాని కదలని శిలగా మాత్రం నన్ను మార్చకు!!

మరువలేను

ఓ మనసా! ఎన్నళ్ళనీ ఈ ఆవేదన

తనకోసం ఎందుకింత తపన!

నిన్ను నాకు ఎంత దూరం చేసిన

ఎన్నటికి ఆగని నీ తపస్సు తనని చేరునా!!

నీ పొడపడని తన కోసం నీ

విరహాన్నిఆలపించిన, వెనక్కి మళ్ళని ఈ కాలం

నిన్ను తన దరికి చేర్చుతుందని కొత్త

ఆశతో నీ ఉనికిని కానుక చేసావు!!

ప్రేమను ఇవ్వడమే తెలిసిన నువ్వు

ప్రేమను కోరడం, అలలై ఉవ్వెత్తునలేచి తీరం

తాకే నీ కన్నీటి చిరునామాను

చెప్పకనే చెబుతున్నాయి!!

తెలుసుకోమ్మని కాలం బుజ్జగిస్తున్న వినని

నువ్వు తన సంతోషమే నీ ఊపిరిగా భావిస్తే

మరో బంధంలొ అడుగిడుతున్న తనకి

ప్రేమని మాత్రమే మిగుల్చు, రగిలే నిప్పు

కణాల్ని నీలోనే ఆవిరి చేసి తన కోసం

పూవులై కురిపించు!

మరో తోడు తన ప్రేమ మందిరంలో తీయని

ఆనందాన్ని పంచాలని ఆశించు!

ఓ మనసా! ఈ జన్మకింతేనని త్వరగా

తెలుసుకో! ఆమెను మరిచిపో!!

పరిచయం

ఎన్నో ఊసులను తనలో దాచుకున్న నా

మనసు నీ చిన్ని ఎడబాటుతో ఒంటరిగా మారింది.

గుండెను పిండే ఈ భారాన్ని నేనొక్కడినే మోస్తున్న,

కూలబడ్ద ప్రతీసారీ నీ చిరునవ్వుల జ్ఞాపకాలతో

అడుగులు వేస్తూ కాలంతో పయనిస్తున్న!

నిన్నటి నీ చెలిమి నేడు ముసురు పట్టి

ప్రతీరొజు నను తడిపి వెళ్తుంటే, పరిచయమైన

ఈ కన్నీరు వరదలా నన్ను ముంచి వేస్తుంది!

కూలిన తన ఆశల సౌధాల వద్ద విలపిస్తూ

అలిసిన నా మనసు దొసిలి ప్రేమను

అందిస్తావని ఊహలకు సాక్ష్యం ఇస్తుంది.

వాడిన కలలను చూస్తూ సోలిపోతున్న నా

కనురెప్పలు కొత్త చిగురువై వస్తావని

ప్రతీ రెమ్మకు ఆశలు రేపుతుంది.

తెలిసిన నిన్న ఎదురై, నన్ను పరాయివాడివంటుంటే

తెలియని కాలం నన్ను, నీవెవరని బాధిస్తునా

జవాబు లేక నీ పేరే పలుకుతున్న నా

గతం నాలోనే ఉన్న నీకు చేస్తున్న

విన్నపం! నిన్నని వదిలి వెళ్ళని నువ్వు

నన్ను నాకప్పగించి నేటిని పరిచయం

చేసి వెళ్ళు! రేపటి ప్రత్యుషని క్రొత్త

కాంతితో నింపి ఆహ్వానిస్తాను...

ఏనాటికైన నిను చేరుకోగలనని....

ప్రేమాగ్ని

జాబిలీ కన్నా అందమైన దానివని

నిను చేర వచిన నాకు నీ హృదయ

పాశాణాన్ని చూపావు! కోకిల

పలుకులని పలకరించిన నన్ను ఎందుకని

తూలనాడావు ? నా తప్పుని నీ నేరముగా

భావించి మన పరిచయానికి అడ్డుగా

మౌనాన్ని ఎందుకు నాటావు?

నీవెందుకిలా మారావు? నన్నెందుకు

దూరమ్ చేసావు? మాధురమైన ప్రేమలో

ధీర్గమైన ఘడియలా సాగుతూ నా మదికి

రంపపు కోతను మిగిల్చావు కదా! చివరి సారిగా

నీవు అందించిన ప్రేమను నీకే అంకితమివ్వాలని,

మనమిద్దరం గడిపిన క్శణాలను నీ సమక్షం లో నే

హృదయాగ్నకి ఆహుతి ఇవ్వాలని తలచిన నాకు

ఒకింత సాయం చేస్తావా?

ఆ సాయంలో తోడు నిలుస్తావా?

బదులిమ్మని నీ మౌనాన్నిబతిమాలినా

జవాబు లేదని జాబు పంపిన నీ చూపులు

నా గుండెలో శులాలై దిగాబడగా,

తిరిగిన నా కళ్ళల్లో సుడులు నీకు

బదులిచ్చినా మారని నీ మనసు కోసమ్

నేను ఒంటరిగానే ఆరిపోతున్న!

ఈ గాలిలో కలిసిపోతున్నా!!

క్షమించు ప్రియా

ప్రియతామా ... !

కట్టలు తెంచుకుని నీ చెంపలపై నుండి జారే

కన్నీటిని నేనేమని అడిగేది?

గుండె నిండా దాచుకున్న తలపులు

ఒక్కసారిగా రేపిన ప్రకంపనాలతో

కొట్టుమిట్టాడుతున్న నీ మదినేమని అడిగేది

మాటలతో తూటాల వర్షం కురుస్తున్న

మౌనాన్నివీడక నీకున్న ప్రేమను

వ్యక్తపరిచిన నీ పెదవులనేమని అడిగేది

కాలం పయనిస్తూ మిగిల్చిన ఈ ఎడబాటుని

లెక్కచేయక మరచిపోతూనె నన్ను తలచుకుంటున్న

నీ మనసునేమని నేను అదిగేది?

బదులు రాక నీ జాబు కోసమ్ ఎదురు చూడలేక

చీకాటిని చీల్చుకుంటూ వచ్చే ప్రతి ఉష కు విన్నవించుకుంటున్న నా మనవి ...

తెలిసి చేసినదో తెలియక జరిగినదొ, నా వలన నీకు

ఎటువంటి తాపము కలిగిన, నన్ను క్షమించు ప్రియా . . . !!!

మన్నిస్తావు కదూ . . .

నేను ప్రేమించాను

ప్రేమించాను ... అవును ... నేను ప్రేమించాను ప్రేమ అంటే తెలీని నేను నిన్ను గాఢంగా ప్రేమించాను మనస్సుతో మాత్రమే స్ప్రుసించే మనస్సుని నీకే సమర్పించాను అవును... నేను ప్రేమించాను చిరుగాలికి గింగురులు తిరిగే నీ ముంగురులను ప్రేమించాను తడి ఆరిన నీ కురులలో చిక్కులను ప్రేమించాను మోచేయి దాటి నీ నడుము పై నాట్యం చేసే నీ జడను ప్రేమించాను నీ నుదుటి పై తన స్థానాన్ని సుస్థిరం చేసుకున్న ఆ తిలకాన్ని ప్రేమించాను అర్థ చంద్రాకారంతో నీ కనుల అందాలనూ ఇనుమడింప చేసే ఆ కనుబోమాలను ప్రేమించాను

అందమైన నీ కనులను సైతం అమితంగా ప్రేమించాను అవును ... నేను ప్రేమించాను ఒర కంటి తో వాలు చూపును విసిరే నీ కనులను ప్రేమించాను ఆ కనులను కప్పె రెప్పలను ప్రేమించాను ఆ రెప్పల మాటున కనుపాపలలో పసిడి కాంతులను ప్రేమించాను అవును... నేను ప్రేమించాను నీ చిలక ముక్కుని ప్రేమించాను, అందమైన ఆ పుదకాని ప్రేమించాను దాని సోయాగాన్ని ప్రేమించాను, దాగి ఉన్న పొగరుని ప్రేమించాను అవును ... నేను ప్రేమించాను బుట్టలు వ్రేలాడే నీ చెవులను ప్రేమించాను, వాటి సున్నీతత్వాన్ని ప్రేమించాను

నీ చెవులకున్న తాపాన్ని సైతం ప్రేమించాను, అవును... నేను ప్రేమించాను కవులు సైతం వార్ణించని నీ అందమైన పెదవులను ప్రేమించాను రేగిన అలజడికి ఆదిరేటి పెదవుల్ని ప్రేమించాను గులాబీ రంగుని పోలిన నీ ఆదరాల్ని ప్రేమించాను

మునిపంటి క్రింద నాలిగే చిన్ని పెదవిని ప్రేమించాను

అందమైన నీ చిరునవ్వుని కూడా ప్రేమించాను

అవును... నేను ప్రేమించాను

సిగ్గుతో ఏరుపెక్కిన నీ చెంపలను ప్రేమించాను

తామరాకు పై నిలవని నీటి బొట్టుల ఉండే నీ బుగ్గలను ప్రేమించాను

ముద్దు పెట్టె కొద్ది జారిపోయే నా పెదవులకు నేర్పిన కొత్త ఆటను ప్రేమించాను

అవును... నేను ప్రేమించాను

నా ముద్దుని స్వీకరించిన నీ చిన్ని గడ్డాన్ని ప్రేమించాను

వీణ తీగ వంటి నీ పొడవాటి మెడను ప్రేమించాను

నీ మెడను అలంకరించిన అభరణ అదృష్ఠాన్ని కూడా ప్రేమించాను

అవును ... నేను ప్రేమించాను

నీలో అణువణువూ ప్రేమించాను, అనువణువునూ ప్రేమించాను

ఆపాదమస్తాకం ప్రేమించాను, నీ హస్తాలలో పుస్తకాన్ని ప్రేమించాను

నీ సన్నని నడుముని ప్రేమించాను, నీ అందమైన కరములను ప్రేమించాను

నీ చేతి గాజులను ప్రేమించాను, నీ కాళ్ళ పట్టీలాను ప్రేమించాను

నీ జడలో మల్లెలను ప్రేమించాను, నీవు ఉన్న చోట వ్యాపించే పరిమళాన్ని ప్రేమించాను

నీ జడలో మల్లెలను ప్రేమించాను, నీవు ఉన్న చోట వ్యాపించే పరిమళాన్ని ప్రేమించాను

నీ చూపుని ప్రేమించాను, తేనె పలుకుల్ని ప్రేమించాను

నీ శ్వాసను ప్రేమించాను, ఆశను ప్రేమించాను

నీ మనసు చెప్పే ఊసులను ప్రేమించాను, నీ చెవులు వినే మాటలను ప్రేమించాను

నీ నడతని ప్రేమించాను, నడక ని ప్రేమించాను

మెరుపులీనూతున్న నీ మేని ఛాయను ప్రేమించాను

అన్నింటా నిను ప్రేమించాను, అంతటా నేను ప్రేమించాను

అవును... నేను ప్రేమించాను

ఆనాడు, అస్తమిస్తున్న సూర్యుడు నా జీవితంలో

వెలిగించిన ఈ ప్రత్యూషని నేను ప్రేమించాను

అవును ... నేను ప్రేమించాను

ఎంతగానో ప్రేమించాను ... ప్రేమిస్తూనే ఉన్నాను ...

ప్రేమిస్తూనే ఉంటాను ...

నీ ప్రేమకై ... నేను

అరుదైన కానుక

నీ పలుకులతో నన్ను కరిగించి

నువ్వు మాత్రం ఎందుకిలా మారావు?

కొండంత మమతను మదిలో దాచి

నా ప్రేమను ఎందుకని కుదించావు?

విరగబూసిన వెన్నెల పూవులతో

ఒక్కసారిగా నిశీధిలోకి నన్ను నేట్టేసావు

అమృతం పంచి నాకు చితిని పెర్చావు

నీ కోపం నా మదిని పక్కదారి పట్టిస్తే

నా ప్రాణం కూడా దారిమల్లదా? ప్రేమ

బీజం నాటి నీవు ద్వేషం పూయిస్తున్న నా

గద్గగా భావనలు ఇంకా ప్రేమాక్షరాలనే

కురిపిస్తున్నాయి... ఇంకా ఎన్నాళ్ళు

కురుస్తాయో !! ఒక్కొక్కోటి గా నువ్వు

పెకిలిస్తున్నా చివరి దాక నీకు నా

మది ఈ ప్రేమాక్షరాలనే సమర్పిస్తుంది

అరుదైన కానుకగా, మనసుతోనే స్పృసించే పరవశం...

నీ ప్రేమ

ప్రేమ . . . ప్రేమ . . . ప్రేమ . . .ప్రేమ . . . ఇదొక అందమైన పదం అంతకు మించి ఒక అందమైన అనుభవం. ఆది కేవలం పొందడం లో కాదు, ఇవ్వడంలోనూ ఉంది, ఇవ్వడంలోనూ ఉంది. ప్రేమ . . . కొందరికి మాత్రమే దక్కే వరం వారి ఆనందానికి ఆ అంబరమే హద్దు మనసుని మాయ చేసేది ప్రేమ, ఎన్నో భావనలకుజన్మనిచ్చేది ఈ ప్రేమ. చిక్కబడ్డ కటిక చీకటి ని సైతం వెలుగుతో నింపేది ప్రేమ, గుండె నిండా పేరుకున్న కొండంత బాధను కరిగించేది ప్రేమ. నా కళ్ళలో కోటి కాంతులను నింపింది ప్రేమ, మాటలు రాని నా మౌనానికి కవితలు నేర్పింది ఈ ప్రేమ. ఇష్టం అంటే తెలీని నాకు నిన్ను ప్రేమించేలా చేసింది ప్రేమ, నిన్ను ప్రేమించన నేను, నన్ను నేను మరిచేలా చేసింది ఈ ప్రేమ. కళ్ళలో కనిపించేది మాత్రమే కాదు ప్రేమ, మనస్సుతో స్పృసిస్తే కలిగే పారవశ్యమె ఈ ప్రేమ. నీ కోసం తపన పడేలా చేసింది నా ప్రేమ నా కోసం కన్నీరు సైతం రాల్చావు అదే ప్రేమ. ఒక్క ఘడియైనను నా తలపుల నుండి నీవు వీడలేదు, ఇది నా ప్రేమనీ మనసు నిండా నా తలపులతోనే నింపావు, ఇదే నిజమైన ప్రేమ. నా ప్రేమను నీకు అంకితమిచ్చాను, ఇది నా ప్రేమ, నీ మనసుని నాకు అర్పించావు, ఇదే నిజమైన ప్రేమ, నీదే నిజమైన్ ప్రేమ. రగిలే మంటల్లో చల్లని జాబిలి నీ ప్రేమ నిశీధి లో ఓ ప్రత్యుషం నీ ప్రేమ ఉరకలెత్తే అలలకు తీరం నీ ప్రేమ మౌనం లో పలకరింపు నీ ప్రేమ కురిసే మంచులోనూ పరిమళించే పువ్వు నీ ప్రేమ తెల్లవరుఝాము పక్షుల రాగాలు నీ ప్రేమ గల గల పారుతున్న నదిలో సంగీతం నీ ప్రేమ ప్రేమ మాత్రమే నిండిన తీయని పలకరింపు, నీ ప్రేమ.

ఈ, నీ ప్రేమ, నాకు మాత్రమే దక్కాలని సదా ఆశిస్తూ . .

నా జీవితాన్ని నీకు అంకితమిస్తున్నాను . . .

సంకురాతిరి సంబరం

వచ్చింది.

సంక్రాంతి వచ్చేసింది.

సంతోషాన్ని తెచ్చింది...

కోటి వర్చస్సుల వెలుగుని తెచ్చింది...

తెల్లవారనే లేవాలి!

తలంటు పోయాలి!!

కొత్త బట్టలు వేయాలి!

వీధిలో ఆడపిల్లల ముగ్గులు చూడాలి!

ముగ్గుల్లో అడుగులు వేస్తూ వారితో అల్లరి చేస్తూ దాటిపోవాలి!!

ముగ్గుల్లో రంగవల్‌లులు తిలకించాలి!

వాటి మధ్యలో గొబ్బిల్ళు చూడాలి!!

రేగి పండ్లు తినాలి!

పూలు అందించాలి!!

గుడికి వెళ్ళాలి!

ఈ రోజు దేముడిని చూడాలి!

చూస్తే జన్మ తరిస్తుంది.

చేతులెత్తి మొక్కాలి!

మనసు పులకిస్తుంది !!

పట్టుపరికిణిలొ తరుణి ని చూడాలి!

తేరిపార చూడాలి! మాట కలపాలి!!

కనులు కలవాలి! ప్రసాదం పంచె వేళా చేయితాకాలి !!

ఆకాశంలో విహరిస్తున్న మనసుని అరచేతిలో దాచిపెట్టి

ఊరందరికి పండుగ శుభాకాంక్షలు చెప్తూ ఇంటికి వచ్చి అల్లరి చేయాలి!

అటుపిమ్మట వాయిడ్లి

పసందుగా మాగాయీ పచ్చడి!

వేడి వేడి అట్లు,

ఘాటుగా అల్లం చెట్నీ!

అంగట్లో కాలే రుచులు

మొక్కజొన్న అన్నంలో పులుసు

చిక్కని మజ్జిగ వంపులు

కడుపు నిండా జూర్రతాలు

వెళ్ళాలి వెళ్ళాలి

వెళ్ళి త్వరగా ఆడుకోవాలి

ఎగిరే గాలి పటాలు

గొంతు చించుకునే ఉల్లాసం

ఆట లో తెగిన పఠాంగులు

పరిగెత్తే పిల్లలు

"శంకు రాతిరి సంబరం"

పాత బాగుంది

పిల్లలు ఆడుకున్టున్నారు

వలస పక్షుల్లా ఆకాశం లో ఎగీరుతున్న గాలిపటాలు

కృష్ణ గోదావరి వరదల పెరుగుతున్న జనాలు పాటలకు లోటు లేదు

అరుపులకు లోటు లేదు

సై అంటే సై వేయి అంటే వేయి

తెగుతున్నమాంజాలు

వీధులు దాటి ఆకాసమే హద్దుగా పటాలు

నది నెత్తి పై సూరీడు

ఆటాలన్ని చూస్తున్నాడు పాటలన్నీ వింటున్నాడు..

గుమ్మమ్మూందు హరిదాసు..

కమ్మని కీర్తనలు

పొగిడే పద్యాలు

బస్తాలు కొలిచిస్తున్న యజమానులు

సంతోషం ఆపుకోలేక ఆశీర్వాచనాలు

స్వామి ఉరేగింపు

పళ్ళకి మోత

వెనక వాయిద్య కారులు

పరవశించిన జనం

తన్మయులైన జనం

స్వామిని చూశాను

దేవుని చూశాను

ఆనందంలో మైమరీచాను

పళ్ళకి ఆగింది

స్వామి ఆగాడు..

స్వామి ముఖం చూశాను

నమ్రతతో నమస్కారం

అడుగు ముందుకేసాను

ఆగలేక పరిగెత్తాను

భక్తి తో చేయి ముందు సాచి ఆయన్ని తాకాను

స్వామిని తాకాను

తనువు పులకరించింది

ఆనందం అవధులు దాటింది

ఉద్వేగం కరిగిపోయింది

భక్తి ధార కట్టింది

స్వామి వెళ్ళిపోతున్నాడు

కళ్ళు తుడుచుక చూశాను

ఆయన వశీకరణ లో బంధీనైనాను

నా జన్మ ఫలించింది

ఆనందం చూశాను

తృప్తి కలిగింది

జన్మ ధన్యమైంది

మనస్సులో కొత్త బీజం నాటుకుంది.